Energia elektryczna w niektórych regionach Polski ma zdrożeć nawet o 30%. Co zrobić, żeby nasze rachunki były niższe? Odpowiedź jest oczywista – zużywać mniej prądu. Ale jak to zrobić? Oto garść porad, takich łatwych do zastosowania plus kilka trudniejszych ale może też opłacalnych.

Najprostszym sposobem ograniczenia zużycia energii elektrycznej jest wyłączanie urządzeń z trybu “stand-by”. W zależności od rodzaju urządzenia, pobór prądu w takim stanie może sięgać nawet kilkudziesięciu Watów (sprawdź zużycie energii przez urządzenia domowe). Co więc należy zrobić? Proste – wyłączyć telewizor, dvd, konsolę, itd. nie pilotem, a przyciskiem na obudowie. A jeszcze lepiej wyjąć wtyczkę z gniazdka (lub podłączyć kilka takich urządzeń do listwy z wyłącznikiem). Ciekawym pomysłem, który być może przypomni niektórym o potrzebie wyłączenia sprzętu jest Power Monster – naklejka, która zamieni zwykłą diodę stand-by na parę “złych oczu”.

Druga, dość prosta rzecz, którą można zrobić, to wymiana żarówek na energooszczędne. Mamy teraz do wyboru już nie tylko zwykłe świetlówki kompaktowe, są też energooszczędne żarówki do ściemniaczy oraz żarówki LED. Warto przy tym wybierać produkty markowe, ponieważ te najtańsze świetlówki kompaktowe często kończą swój żywot znacznie szybciej, niż zwykłe żarówki. Wymianę taką najbardziej opłaca się przeprowadzić w pomieszczeniach, w których światło jest zapalone przez dłuższy czas (częste włączanie i wyłączanie skraca żywotność świetlówek). Tam, gdzie zapalamy światło na chwilę na pewno dobrze sprawdzą się żarówki LED, jednak ich zasadniczą wadą jest dość wysoka cena.

Kolejnym elementem, który może pomóc w rozsądnym gospodarowaniu energią elektryczną są przedłużacze i liczniki energii. Pojawiają się przedłużacze z kilkoma gniazdkami, które informują o ilości przepływającego przez nie prądu. Taki przedłużacz pod prądem świeci się tym jaskrawiej, im więcej prądu zużywamy za jego pośrednictwem. Można również zainwestować w liczniki zużycia energii elektrycznej, które wskażą ile prądu pobiera dane urządzenie. Pomoże w tym też licznik energii Wattson – na bieżąco informujący o zużyciu.

Wreszcie dochodzimy do własnej produkcji energii elektrycznej. Do wyboru mamy turbinę wiatrową, którą można postawić przed domem lub panele fotowoltaiczne. Zadanie nie jest ani proste, ani tanie, ale w perspektywie kilkunastu lat na pewno okaże się, że warto było zainwestować w niezależne źródło energii elektrycznej.

Na koniec, nie zapominajmy również o ogrodach! Często spotyka się teraz wymyślne iluminacje ścieżek i podjazdów przed domami. Tutaj również może znaleźć się pole do poprawy sytuacji – rozważyć można chociażby montaż świecących kostek brukowych lub lampek ogrodowe LED na energię słoneczną.

Zainteresowanym oszczędzaniem energii elektrycznej polecamy również poradnik energetyczny WWF oraz wskazówki Energy Star. A jeśli Wy również macie jakieś pomysły (sprawdzone lub nie) – zachęcamy do podzielenia się nimi w komentarzach!

Plastiki to ultra-nowoczesna łódź żaglowa, która już wkrótce wyruszy na wyprawę przez Pacyfik. Nie byłoby może w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że ów katamaran powstał z powtórnie przetworzonych butelek PET. Niecodzienny jest też cel podróży, który wyznaczył pomysłodawca całego przedsięwzięcia, David Rothschild – Plastiki ma odwiedzić najbardziej zanieczyszczone i zagrożone rejony Oceanu Spokojnego na trasie San Francisco-Honolulu oraz inne wyspy Pacyfiku-Sydney.

Inspiracją wyprawy i nazwy łodzi jest Kon-Tiki – łódź skonstruowana przez norweskiego podróżnika i naukowca, Thora Heyerdahla, którą przebył Pacyfik wraz z załogą w 1947 roku. Rothschild również nie będzie płynął sam. Sześcioosobowa załoga składać się będzie z naukowców, pisarzy i artystów. Żywność mają zapewnić świeżo złowione ryby oraz pionowy ogród zainstalowany na maszcie.

Sama łódź zdaje się być nad wyraz nowoczesną jednostką. Pomijając fakt, iż zasadnicza zdolność do pływania zapewniona została przez około 12 tysięcy powtórnie użytych butelek PET, szczegóły konstrukcji również zasługują na uwagę. Łódź skonstruowana jest z plastiku srPET – jego główny składnik to popularny PET, a właściwości fizyczne srPET dają możliwość zastąpienia tym materiałem obecnie stosowanych włókien szklanych.

Załoga będzie mieć do dyspozycji odsalacz wody morskiej, który do pracy wymaga jedynie światła słonecznego i ręcznego pompowania. W ten sposób w pół godziny będą mogli przetworzyć do 6 litrów wody. Energia elektryczna, niezbędna m. in. do zasilania sprzętu pokładowego, będzie mogła być wytwarzana na dwa sposoby – przy pomocy paneli słonecznych zamontowanych na dachu kabiny lub dzięki dwóm rowerom stacjonarnym. Pedałowanie w celu wytworzenia energii ma wiele zalet – przede wszystkim, umożliwia działanie sprzętu potrzebującego elektryczności, po drugie, pomaga utrzymać kondycję, a po trzecie, daje świetne wyobrażenie o tym, ile trzeba się napracować, żeby malutki GPS mógł działać przez kilka-kilkanaście minut…

Celem całego przedsięwzięcia jest podniesienie świadomości na temat zanieczyszczenia oceanów – w tym w dużej mierze zanieczyszczenia plastikami. Plastikowe butelki, foliowe torebki i inne śmiecie z tworzyw sztucznych w wielkich ilościach trafiają również do oceanów. Tam, wskutek działania prądów morskich tworzą się z nich w niektórych miejscach wielkie, pływające plamy śmieci. Stwarzają one zagrożenie dla naturalnych siedlisk i samych zwierząt. Na swojej trasie Plastiki mają kilka miejsc, w których sytuacja wymaga poprawy i David Rothschild ma nadzieję, że jego spektakularna łódź pomoże zwrócić na nie uwagę.

Łódź została już zwodowana i właśnie przechodzi testy na wodach w pobliżu San Francisco. Wkrótce wyruszy w swój rejs. Więcej o łodzi i całej wyprawie można dowiedzieć się na stronie Plastiki – tam również znaleźć można aktualne informacje na temat położenia łodzi i tego, co się na niej aktualnie dzieje.

PS. żagiel tej niecodziennej łodzi jest również wyprodukowany z przetworzonych butelek PET!
PS2. producent stalowych butelek Klean Kanteen wspiera projekt Plastiki

Nasz wiodący, rodzimy producent toreb z banerów, koszalińskie HO::LO studio postanowiło zrealizować projekt powstały podczas praktyk studenckich Wydziału Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej. Projekt nie byle jaki, bo podwójnie ekologiczny – torba uszyta ze zużytego banera reklamowego połączona z solarną ładowarką.

Autorem projektu jest Paweł Krawczugo, a efektem realizacji jest HO::LO torba oznaczona kryptonimem Elektra*Kandida widoczna na załączonym obrazku. Coś podobnego do opisywanej nie tak dawno solarnej torby Timbuk2, tyle że jeszcze lepsza. Tutaj solidny materiał, z którego produkuje się banery reklamowe posłużył do stworzenia torby, która dodatkowo została wyposażona w baterię słoneczną z akumulatorem holenderskiej firmy A-Solar. Pojemność akumulatora to 1800 mAh, a końcówki znajdujące się w zestawie pozwolą doładować szereg popularnych urządzeń przenośnych (telefony komórkowe, konsole do gier itp.). Akumulator można też wyjąć i naładować z gniazdka. Cena tego cudu techniki to około 280zł. Solarna torba HO::LO do znalezienia również na blogu HO::LO. Polecamy!

PS. być może taka właśnie torba będzie nagrodą w konkursie, który już niebawem powinien się pojawić na Zielonych Migdałach. Stay tuned!

Tesla zwróciła na siebie uwagę całego świata wprowadzeniem na rynek sportowego auta elektrycznego, które nie dość, że rozpędza się od 0 do 100 km/h w niecałe 4 sekundy, to jeszcze ma zasięg prawie 400 km. Po pewnych perturbacjach finansowych, firma wydaje się prężnie rozwijać i już wkrótce rozszerzy ofertę o nowy Model S.

Tesla Model S to czterodrzwiowe, przestronne auto napędzane energią elektryczną. Wygląda pięknie i najprawdopodobniej równie pięknie będzie się poruszać. Nie będzie tak szybkie jak dwumiejscowy protoplasta, a i zasięg w podstawowej wersji nie będzie tak imponujący, ale też kosztować będzie połowę mniej.

Baterie będą dostępne w trzech opcjach oferujących różny zasięg – 260 km, 370 km oraz 480 km (!) na pojedynczym ładowaniu. Szybkie ładowanie pozwoli doładować akumulatory już w 45 minut (możliwe będzie szybkie ich wymienienie).

Samochodem będzie mogło podróżować 5 osób dorosłych wraz z 2 dzieci (tak, w sumie 7 osób). Przy złożonych siedzeniach z tyłu (dzielone 60/40, po złożeniu tworzące płaską powierzchnię) przestrzeń bagażowa będzie naprawdę imponująca. A dodatkowo, z przodu pojazdu będzie dostępny jeszcze niewielki bagażnik.

Przyspieszenie od 0 do 100 km/h zajmie Modelowi S zaledwie 5,6 sekundy, a maksymalna prędkość zostanie ograniczona elektronicznie do 190 km/h. Za ten nowoczesny, użyteczny samochód elektryczny o naprawdę niezłych osiągach trzeba będzie zapłacić około 57 000 USD (model o większym zasięgu będzie kosztować najprawdopodobniej około 65 000 USD). Produkcja powinna rozpocząć się w 2011 roku, a chętnych na nowy model firmy Tesla wciąż przybywa (w maju 2009 było ich już 1000).

Nam Tesla Model S bardzo się podoba. Więcej o samochodzie na stronach Tesla Motors a tu galeria zdjęć.

W Polsce w miastach mieszka ponad 60% ludności. Wskaźnik ten stale rośnie i obrazuje mniej więcej ogólnoświatowe tendencje, na podstawie których szacuje się, że w 2050 roku ludność mieszkająca w miastach będzie już stanowić 75% całej populacji.

Tak duże koncentracje ludności z jednej strony są oczywiście źródłem wielu zanieczyszczeń, odpadów, ale z drugiej strony często to w miastach właśnie powstają różne eko-inicjatywy, tutaj uchwalane są akty prawne regulujące sprawy ochrony środowiska i tutaj najefektywniej funkcjonuje transport publiczny, infrastruktura oraz wszelkie udogodnienia cywilizacyjne. Jeśli zatem uda nam się sprawić żeby miasta były bardziej zielone dosłownie i w przenośni, to w znacznym stopniu poprawi się jakość funkcjonowania większości społeczeństwa.

To tyle tytułem wstępu, zainspirowanym przez TreeHuggera. Dalej podążymy własnym tropem i przyjrzymy się naszemu miastu pod tym kątem.

Miasto Zielonych Migdałów to Żyrardów, położony pomiędzy Warszawą a Łodzią (45 km od Warszawy i 90 km od Łodzi). Początek miastu dała fabryka lniarska z 1833 roku. Uważa się, że ta dziewiętnastowieczna osada fabryczna jest obecnie jedynym w Europie zachowanym w całości zespołem urbanistycznym miasta przemysłowego. Więcej o historii miasta można przeczytać na stronie Żyrardowa w Wikipedii.

Dlaczego zdecydowaliśmy się napisać o jego zieloności? Bo dzisiaj, po okresie zastoju, postępującego niszczenia i dewastacji Żyrardów na nowo rozkwita. Swoisty recykling na wielką skalę, recykling miasta.

Lofty

Jeszcze kilka lat temu z żalem obserwowaliśmy niszczenie zabytkowych budynków fabrycznych. Drzewa rosnące na dachach, częściowo pozbawionych cennego pokrycia powybijane szyby i napis w wejściu – „Gospodarni mają więcej”. Ogromne pole do popisu – wtedy jakby ogromna zmarnowana szansa.

W końcu drgnęło – zabytkową przędzalnię lnu Green Development przebudowuje na lofty. Zajęto się również budynkiem tzw. starej przędzalni – tam również powstają eleganckie mieszkania. Oryginalna przemysłowa architektura stworzyła ogromny potencjał oryginalnej aranżacji wnętrz (wysokie pomieszczenia dały możliwość zbudowania antresoli w każdym z mieszkań) podkreślonej dbałością o zachowanie detali architektury postindustrialnej podkreślających klimat budynku.

Otwarty sklep z lokalnymi wyrobami z lnu, zaprojektowany na wzór XIX wiecznego salonu z elegancką konfekcją (wnętrze zaprojektowane przez scenografów pracujących przy produkcji „Lalki”, „Oliwera Twista”) dopełnia charakteru kompleksu.

Ścieżki rowerowe

Powstała pierwsza ścieżka rowerowa z prawdziwego zdarzenia w Żyrardowie. Nie jest długa i ciągle jeszcze więcej na niej pieszych niż rowerzystów ale są plany jej kontynuacji, a położona jest w pięknej kasztanowej alei.

Przestrzeń publiczna

Kiedyś bardzo w naszym mieście zaniedbana. Służąca w dużej mierze spożywaniu i odpoczywaniu po. Dzisiaj powstaje pierwszy deptak, szkoda tylko, że wycięto przy okazji kilka dużych drzew – niestety często jeszcze środowisko nie pasuje do koncepcji a koncepcja niestety często nagiąć się nie może.

Wrażenie robią plany (już w realizacji) zagospodarowania terenów pofabrycznych (lofty, sklepy, lokale gastronomiczne i usługowe) – zielone dachy, zbiornik wodny, ławeczki. Park Dietricha, założony pod koniec XIX wieku o powierzchni prawie 6 ha, zlokalizowany jest w samym centrum Miasta, w rezydencjonalnej części osady fabrycznej. Na jego terenie znajduje się zabytkowy pałacyk – siedziba Muzeum Mazowsza Zachodniego.

Transport publiczny

Żyrardów jest małym miastem ale z jednego krańca na drugi można iść dobrą godzinę najkrótszą drogą. Funkcjonuje miejski transport publiczny – ostatnio pojawiły się mniejsze i nowocześniejsze autobusy, dostosowane gabarytami do ilości przewożonych pasażerów. Planowane jest uruchomienie linii tramwajowej (kiedyś istniała na terenie fabryki kolejka) na trasie centrum (lofty) – stacja PKP.

Rynek owocowo-warzywny

W naszym odczuciu Żyrardowska perełka. Na wakacjach nieustannie nam go brakuje i mamy poczucie, że kupujemy bez niego drożej i gorzej. Warzywa i owoce bezpośrednio od rolników, świeże, dobrej jakości, wypróbowane od wielu lat. Ulubieni dostawcy – pan „Nasmaczek” od ogórków (bardzo miły, czysty, z najlepszymi na świecie kwaszonymi ogórkami z własnej hodowli, zawsze dorzucający coś ekstra „na smaczek”), pan Ekolog podlewający warzywa sokiem z pokrzyw i gwarantujący „że po tej marchewce i sałacie nic dziecku nie będzie”, pani ze wspaniałymi gruszkami z własnego sadu, pan z wspaniałymi śliwkami „dla niunia- o!, można jeść bez mycia”), doskonałe pomidory malinowe latem i wspaniałe truskawki u pani i pana którzy często przyjeżdżają ze swoją małą córeczką i wielu, wielu innych, bez których nie wyobrażam sobie codziennej egzystencji. Brak miejsc do parkowania w dni najbardziej targowe (bo targ funkcjonuje codziennie ale w środy, piątki i soboty jest największy) i obce rejestracje, świadczą o tym, że nie tylko my go doceniamy. Zapraszamy na nasz pozornie niepozorny ale najlepszy targ, bo można się rozsmakować.

Cóż jeszcze?

Widać duży postęp w skanalizowaniu peryferii miasta. Do elektrociepłowni zostały podłączone duże obiekty miejskie.

Co kuleje? Pewnie jeszcze sporo, ot chociażby zieleń miejska oprócz sadzenia niskopiennych drzew mogłaby je jeszcze podlewać…

Można oczywiście się spierać czy nowy deptak ma coś wspólnego z ochroną środowiska, jednak wydaje nam się, że pozytywne zmiany w miastach biegną wielotorowo ale często we wspólnym – dobrym – kierunku. Że jedne pozytywne zmiany pociągają za sobą kolejne a wygospodarowanie dobrej jakości przestrzeni publicznej owocuje odnajdywaniem się lokalnych społeczności u siebie, i działaniami na rzecz miejsca, które zaczyna uważać za własne.

Jeśli odnajdujecie dowody na “zazielenianie się” Waszych miast – zapraszamy do podzielenia się spostrzeżeniami w komentarzach!

„Wyobraź sobie Piccadilly Circus bez samochodowego hałasu. Słyszysz tylko ludzkie rozmowy, ptaki na niebie.”
Wizje futurystyczne wzbudzają we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony są jedynie czyimś pomysłem nieskonfrontowanym z rzeczywistością więc wyidealizowanym, a z drugiej często są świeże, niezwykłe i inspirujące. Oto jeden z nich: rower, który generuje energię, komfortowy skuter i składane siedzenie. W jednym.

Projekt dostał pierwszą nagrodę w konkursie „Przyszłość transportu w mieście”. Uczestnicy mieli za zadanie zaproponować rozwiązania problemu komunikacji miejskiej w Londynie w 2030 roku. Założenie, projektantów było stworzenie w centralnym Londynie strefy wolnej od samochodów, nazwanej „London Garden”. Wewnątrz tej strefy system komunikacji oparty został na rowerach/skuterach, których konstrukcja pozwalałaby zintegrować je z wnętrzem autobusów i taksówek, tak aby po złożeniu i zadokowaniu służyły tam jako siedzenia.

Wewnątrz „London Garden” użytkownicy mieliby zapewne większą niż przeciętna świadomość jaką ilość energii konsumują. W rzeczywistości część energii, którą wytwarzaliby jadąc rowerem, po zamontowaniu roweru w autobusie albo taksówce, zostałaby przekazywana do centralnego systemu w pojeździe zasilając go. Taki „bilet energetyczny” pełniłby rolę waluty, którą można byłoby płacić za przejazd.

Stojaki na rowery znajdowałyby się na przystankach autobusowych. Ich ruchome ramiona obracając się na wietrze generowałyby energię elektryczną, natomiast koła rowerów wychwytywałyby i przekazywały do magazynowania energię słoneczną.

Może i naiwne, ale jakie piękne. Projekt London Garden (tamże obrazki w wyższych rozdzielczościach) za TreeHugger.

Ekologiczne samochody zyskują na popularności. Właściwie już chyba każdy z liczących się producentów ma (lub wkrótce mieć będzie) w swojej ofercie auto hybrydowe albo nawet elektryczne. Rosnące zapotrzebowanie na przyjazne środowisku środki transportu wykorzystują również mniejsze przedsiębiorstwa, w tym nasze rodzime, z niedalekiego Pruszkowa.

Producentów elektrycznych samochodów z roku na rok przybywa. Wystarczy tu wspomnieć choćby takie marki, jak Tesla, Venturi, Th!nk, czy też Bluecar. W Polsce od niedawna można kupić elektryczny pojazd Re-Volt produkowany w Pruszkowie pod Warszawą. Dwumiejscowe jeździdełko na trzech kółkach pozwala na pojedynczym ładowaniu przejechać do 100km. Ponowne ładowanie do pełna trwa około 4 godzin, a można to uczynić przy najzwyklejszym gniazdku elektrycznym o napięciu 230V.

Zestawianie Re-Volta z samochodami elektrycznymi może nie jest całkiem na miejscu. Tak naprawdę, to nie jest samochód i aby go prowadzić, wymagane jest prawo jazdy kategorii A. Podobieństw do motocykla jest więcej – pasażer sadowiąc się za kierowcą, zmuszony jest usiąść “okrakiem” a sam pojazd nie ma praktycznie żadnego bagażnika. Oddalamy się z kolei od jednośladów rozpatrując osiągi Re-Volta – od 0 do 50 km/h rozpędza się on w 7 sekund, a prędkość maksymalna jest ograniczona elektronicznie do 90 km/h.

Biorąc pod uwagę, że przy takich parametrach Re-Volt kosztuje od 72 240 zł do 77 482 zł (z opcjonalnym wyposażeniem) można śmiało stwierdzić, że nie jest to jak na razie pojazd dla mas. Wysoką cenę rekompensuje zapewne koszt przejechania 100 km wynoszący w przybliżeniu 3 zł oraz to, że Re-Volt wręcz krzyczy do wszystkich wokół – patrzcie, jestem inny, elektryczny! O ile to, czy Re-Volt może się podobać jest kwestią gustu, o tyle jego “śmiały” wygląd jest słuszną strategią producenta. Auto przyjazne środowisku powinno się wyróżniać z tłumu.

Z biegiem czasu koszt zakupu pojazdu elektrycznego będzie na pewno spadać. W tej chwili, koszt przerobienia samochodu o konwencjonalnym napędzie na elektryczny wynosi 20-40 tys. zł. To i tak sporo, ale należy pamiętać o tym, że przy użytkowaniu samochodu elektrycznego znika wiele kosztów eksploatacyjnych (olej, filtry) a ceny ubezpieczenia OC również są znacznie niższe. Jak szybko zwróci nam się inwestycja w auto elektryczne zależy w dużej mierze od tego, ile będziemy nim jeździć. Ale przecież nie tylko o to w tym chodzi – bo gdyby tak było, któż by się zdecydował na elektryczną Teslę za ponad 100 tysięcy dolarów… A zainteresowanych polskim pojazdem elektrycznym odsyłamy na stronę Re-Volt.

Zmiana ludzkich zachowań na pożądane, czy też bardziej poprawne, to przedmiot kampanii społecznych, programów edukacyjnych i nieustannych wysiłków rodziców. Kampanie na rzecz ochrony środowiska często spotykają się ze sprzeciwem części społeczeństwa, niekiedy wręcz z agresją, czasami z uprzejmą tolerancją, a innym razem po prostu z obojętnością.

Jak sprawić, żeby nasza idea przebiła się do ludzkich umysłów nie powodując przy tym, żadnego z powyższych odczuć? Okazuje się, że stara jak świat prawda, że nauka przez zabawę jest najmniej bolesna, sprawdza się również w przypadku ludzi dorosłych.

Z inicjatywy Volkswagena, zwykłe schody z przejścia podziemnego w Sztokholmie, znajdujące się obok schodów ruchomych, zostały zamienione w grający instrument. Schody stały się klawiszami – tak jak w pianinie, a wejście na poszczególne stopnie powodowało emisję dźwięku o konkretnej wysokości.

Niejeden z nas zapewne słyszał porady w stylu „zamień windę na schody, a poczujesz się lepiej”, przeważnie nie przynosi to jednak większych rezultatów. Zachęcamy do obejrzenia, co udało się osiągnąć twórcom pomysłu, dzięki podejściu do tematu z humorem.

Liczba ludzi korzystających ze zwykłych schodów zamiast ruchomych wzrosła o 66%. A ludzie rzadko kiedy po nich po prostu idą – raczej tańczą, podskakują, cieszą się tym i bawią. Pięknym obrazkiem jest też obecność w całym tym wydarzeniu starszego pana podpierającego się laską. On również woli wejść po grających schodach. Fun theory project, znaleziony na flip&tumble.

Zdarzyło Wam się kiedyś w restauracji patrzeć z niesmakiem (ha!, jakże dwuznaczne) na pozostawione na czyimś talerzu resztki jedzenia? Nas najbardziej chyba irytuje niedojedzone mięso. Warzywa oczywiście też, ale tu ofiara jakby mniej dramatyczna a i kompost coś na tym zyska. Tyle, że to chyba nie w restauracjach, ale w domach jedzenia marnuje się najwięcej. Dla tych, którzy mają z tego powodu wyrzuty sumienia (choć może nawet bardziej dla tych co ich nie mają), powstał serwis, który pomaga wyrzucaniu jedzenia zapobiegać – Love Food, Hate Waste.

“8,3 milionów ton żywności jest wyrzucanych w gospodarstwach domowych w Wielkiej Brytanii każdego roku” czytamy na stronie kampanii “Love Food, Hate Waste”. Jej celem jest budowanie świadomości, że marnowania jedzenia jest złe nie tylko dla konsumenta, ale i dla środowiska. Bo, że dobre nim gospodarowanie jest korzystne, chyba nikogo przekonywać nie trzeba. Brytyjski pomysł opiera się na pokazaniu, że istnieje kilka prostych sposobów, na zredukowanie ilości marnowanego jedzenia.

Jednym z głównych powodów wyrzucania żywności jest przygotowywanie zbyt dużych porcji, drugim – nie zjedzenie jej we właściwym czasie. Większość jedzenia, które ostatecznie staje się niepotrzebnym odpadem, mogłaby być zjedzona, jeśli tylko udałoby nam się lepiej planować, przechowywać i zarządzać. Zaledwie jedna piąta część z tego, co wyrzucamy, faktycznie nie nadaje się do jedzenia – kości, obierki, łupiny.

Co zatem robić aby … było lepiej?

Idealnie dobrane porcje
Serwis LFHW przyjaźnie, krok po kroku, poprowadzi nas przez tajniki określania wielkości porcji a przez to ilości wyjściowych substratów przeznaczonych do przygotowania posiłku.

Oszczędzaj czas i pieniądze…
Planuj posiłki (nawet na dwa tygodnie w przód) i dostosuj do nich listę zakupów. Pilnuj, aby szafki i lodówka były zaopatrzone w podstawowe produkty i miej baczenie na datę przydatności do spożycia.

Dobre przepisy
Serwis oferuje szereg propozycji kulinarnych dostosowanych do naszych upodobań. Możemy wybrać według zapotrzebowania (dzieci, wegetarianie) lub kategorii żywności, którą musimy aktualnie spożyć. Porady szefów kuchni (hej, są nawet filmiki!) powinny dawać gwarancję smacznych posiłków, które jednocześnie umożliwią nam efektywne wykorzystanie tego, co akurat pilnie musimy zjeść (data przydatności!). Niby proste i zwyczajne, a jednak do mnie ta forma przemawia.

Sposoby…
Na przechowywanie, mrożenie, przygotowywanie posiłków z tego, co mamy w domu i odpowiednie wykorzystanie sprzętu – zamrażalki, lodówki, pojemników. Proste sposoby, o których nie zawsze może pamiętamy.

Marnowanie żywności bez wątpienia jest szkodliwe dla środowiska. Wyrzucaniem tego, co jeszcze mogłoby być zjedzone Brytyjczycy generują ekwiwalent 20 milionów ton CO₂ rocznie, czyli tyle, ile emituje jedna piąta samochodów jeżdżących po tamtejszych drogach.

Polecamy Love Food, Hate Waste wszystkim miłośnikom gotowania znającym język angielski, a dla zainteresowanych głębszym poznaniem tematu strat żywności w gospodarstwach domowych Wielkiej Brytanii – raport.

Każda firma, której zależy na tym, aby choć trochę ulżyć środowisku ma ku temu sposobność. Chociaż recykling kojarzy nam się raczej z przetwarzaniem zużytych opakowań w wielkim przedsiębiorstwie czy specjalistycznymi maszynami, są i inne możliwości. Oto recykling (czy może raczej up-cykling) na przykładzie Zielonych Migdałów oraz HO::LO.

Zacznijmy od HO::LO, pionierów w sztuce przerabiania zużytych banerów na torby i torebki. Wygląda na to, że potrzebne im były “przywieszki”, takie metki przyczepione do torby (znane na przykład ze sklepów odzieżowych). Zespół HO::LO, zamiast szukać agencji, która zaopatrzy ich w kartonik z gustownie wydrukowanym logo, inskrypcją oraz krótkim opisem, rozejrzał się dookoła i dostrzegł stos kartonowych pudeł. Te, po przycięciu ich nożyczkami, w połączeniu z zakupionymi niewielkim kosztem stemplami, przeobraziły się w eleganckie metki. Doskonale licują z torbami z banerów, ale na pewno nie tylko z nimi.

Przykład drugi, z własnego podwórka. Zielone Migdały, przed wrocławskim Green Campem potrzebowały wizytówek. Lub czegoś, co będzie je skutecznie udawać. Technologia analogiczna do przedstawionej powyżej: stary kartonik, przycięty do rozmiarów standardowej wizytówki oraz stempel z odpowiednią treścią. Krótki termin zmusił nas do wykorzystania pieczątki ekspresowej (wyższy koszt), ale dla efektu końcowego na pewno było warto.

Jak widać, niewielkim kosztem i odrobiną nakładu własnej pracy można uzyskać bardzo ciekawy rezultat. W przypadku wizytówek, ich niecodzienny wygląd sprzyja nawiązywaniu rozmowy (sprawdzone!). W tym i w każdym innym przypadku dajemy jasny przekaz, że sprawy związane z ochroną środowiska są dla nas ważne. Co więcej, w ten sposób można ulżyć nie tylko środowisku, ale też własnemu portfelowi!

Tym artykułem inaugurujemy nową kategorię na Zielonych Migdałach – Firma. Mamy nadzieję, że już niedługo zapełni się w niej od wskazówek i porad, jak choć trochę przekształcić małe i duże przedsiębiorstwo w trochę bardziej przyjazne środowisku.